Ялта

Алексей Воробьев | Сăвă | 1967 | 1 213


Сап-сар автан кашта çинчен

Пусне пăрса сăнать мана.

Ун ашшĕ мар-и эп килсен

Лексеччĕ пĕлтĕр хурана?

 

Ак шаклатать те калинке,

Килсе çитет тури инке.

Ун пур саппунĕ айĕнче

Хутпа пăкланă кĕленче.

 

Çуйхашнă сасă илтĕнет:

«Кукка, кукка...»

Хапха чĕрикĕ, —

Улт-çич ача сырса илет.

Утайманни те пур пĕр-иккĕ.

 

Кĕтнех пуль эпĕ килессе,

Тус-тантăшсем персе çитеççĕ.

— Паян пит шăрăх-çке, — тесе

Сĕтел енне пăхса илеççĕ.

 

Кунта шӳте сума сăваççĕ.

Кунта кашни — Йĕп Ахванеçĕ.

Сӳнтернĕ май пирус тĕпне,

Пĕри кăларчĕ, кур, «йĕпне»:

— Уйрăлайман-мĕн эс ялтан,

Хула çумне çыпçăнайман...

 

Çилленĕп-и? Шӳте хавас:

— Ялта чух пĕр туйран юлман.

Чыса яман.

Çынна сутман.

Сиртен ман мĕншĕн уйрăлас?

 

Туя сасси тулта шăк-шак.

Кĕрет ман вăрçăри юлташăм.

Çемçелнĕ мухмăрлă шăмшак.

Е хăтланать юри ултавшăн?

 

Пырса ларать те ман çума, —

Каллех итле, каллех çав çемĕ:

— Эпир санпа епле çунман?

Çĕр çывăрми, калас, ĕçленĕ.

Атя шаккар.

Ан вĕçкĕнлен.

Мĕнле поэт вăл, ĕçмесен?

 

Хĕвел те тӳнчĕ. Каçхине

Шăпланнă пек уй-хир кĕрлевĕ.

Тӳпен çӳçенчĕк виттине

Ял хĕрĕсем пулас тĕрленĕ.

Çиле туятăп пит çинче.

Тăван пекех вăл сунчĕ сывлăх.

 

Хĕрӳллĕ мăкăнь куçĕнче

Куççуль пĕрчи пек чĕрĕ сывлăм.

Çавăн пекех пăхăр

add comment Çĕнĕ комментари хуш


Ят:
Хăвăр шухăша çырса пĕлтерĕр:

Ă ă Ĕ ĕ Ç ç Ÿ ÿ Ӳ ӳ « ... » —
Хаклав:
Шухăшĕ:
Чĕлхе илемлĕхĕ:
Содержанийĕ: